
Zaimki dzierżawcze (ang. possessive pronouns) to słowa zastępujące rzeczownik i wskazujące, do kogo coś należy. W języku angielskim dzielimy je na dwie główne grupy: zaimki dzierżawcze niezależne (possessive pronouns) oraz określniki dzierżawcze (possessive determiners).
Zrozumienie zaimków dzierżawczych jest kluczowe w nauce języka angielskiego, szczególnie na poziomie klasy 4. Pozwalają one na unikanie powtórzeń i nadają wypowiedziom płynność.
Krok 1: Rozróżnienie zaimków dzierżawczych i określników dzierżawczych
Must Read
To najważniejsza zasada. Określniki dzierżawcze stoją przed rzeczownikiem i określają, do kogo on należy. Zaimki dzierżawcze stoją samodzielnie i zastępują rzeczownik wraz z określnikiem.
Przykłady:

- Określnik: This is my book. (To jest moja książka.) - my jest określnikiem, bo stoi przed rzeczownikiem book.
- Zaimek: This book is mine. (Ta książka jest moja.) - mine jest zaimkiem, bo zastępuje wyrażenie "my book".
Krok 2: Poznajemy pary określnik – zaimek
Każdy zaimek osobowy ma swój odpowiednik w określniku dzierżawczym i zaimku dzierżawczym:

Formy dla liczby pojedynczej:
- I (ja) → my (mój/moja/moje) → mine (mój/moja/moje)
- You (ty) → your (twój/twoja/twoje) → yours (twój/twoja/twoje)
- He (on) → his (jego) → his (jego)
- She (ona) → her (jej) → hers (jej)
- It (to) → its (jego/jej - dla rzeczy/zwierząt) → nie ma formy zaimka
Przykłady dla liczby pojedynczej:
- Określnik: This is his cat. (To jest jego kot.)
- Zaimek: This cat is his. (Ten kot jest jego.)
- Określnik: That is her pen. (To jest jej długopis.)
- Zaimek: That pen is hers. (Ten długopis jest jej.)
Formy dla liczby mnogiej:

- We (my) → our (nasz/nasza/nasze) → ours (nasz/nasza/nasze)
- You (wy) → your (wasz/wasza/wasze) → yours (wasz/wasza/wasze)
- They (oni/one) → their (ich) → theirs (ich)
Przykłady dla liczby mnogiej:
- Określnik: This is our house. (To jest nasz dom.)
- Zaimek: This house is ours. (Ten dom jest nasz.)
- Określnik: These are their toys. (To są ich zabawki.)
- Zaimek: These toys are theirs. (Te zabawki są ich.)
Krok 3: Kiedy używamy zaimków dzierżawczych?

Używamy ich, aby:
- Uniknąć powtórzeń: Zamiast mówić "This is John's car and this is Mary's car", powiemy "This is John's car and this one is Mary's." (ten jest Marysi).
- Jasno wskazać przynależność bez powtarzania rzeczownika: "Whose bag is this?" "It's mine." (Jest moja.)
Praktyczne zastosowanie:
Nauka zaimków dzierżawczych jest ważna, ponieważ pozwala na swobodną komunikację w języku angielskim. Gdy prosimy o pożyczenie czegoś: "Can I borrow your pencil?" (Czy mogę pożyczyć twój ołówek?) lub gdy mówimy o swoich rzeczach: "This is my favorite toy." (To jest moja ulubiona zabawka).