
Cześć! Dzisiaj zajmiemy się tematem, który może wydawać się skomplikowany, ale w rzeczywistości jest całkiem logiczny. Chodzi o rysowanie wykresów funkcji. Wyobraź sobie, że funkcja to taki magiczny przepis, który bierze jedną liczbę i zamienia ją na inną. Na przykład, masz przepis na ciasto, który mówi: "weź 2 jajka i dodaj 100g mąki, a otrzymasz pyszne ciasto". Tutaj "liczba jajek" to nasz argument, a "ilość ciasta" to wartość funkcji. Wykres funkcji to po prostu sposób, żeby te nasze pary liczb (argument i wartość) zobaczyć w formie obrazka.
Zacznijmy od podstaw. Czym właściwie jest funkcja? W matematyce funkcja to zasada, która każdej liczbie z jednego zbioru (zwanej dziedziną) przyporządkowuje dokładnie jedną liczbę z drugiego zbioru (zwanej przeciwdziedziną). Pomyśl o automacie z napojami. Wkładasz pieniądze (to jest nasza dziedzina, czyli to, co możemy wrzucić) i naciskasz przycisk z numerem napoju (to też część dziedziny, wybór). Automat wydaje Ci wybrany napój (to jest przeciwdziedzina, czyli to, co możemy dostać). Ważne jest, że za każdym razem, gdy wybierzesz ten sam napój, dostaniesz ten sam napój. Funkcja działa podobnie – dla tego samego argumentu zawsze dostaniesz tę samą wartość.
Mamy różne rodzaje funkcji, a dzisiaj skupimy się na funkcji liniowej. To taka funkcja, której wykres jest po prostu prostą linią. Funkcję liniową możemy zapisać w postaci ogólnej: f(x) = ax + b. Tutaj 'x' to nasz argument (ten, co wrzucamy do przepisu), a 'a' i 'b' to takie specjalne liczby, które decydują o tym, jak będzie wyglądać nasza prosta. Liczba 'a' to współczynnik kierunkowy. Mówi nam, jak bardzo nasza linia jest "pochyła" i w którą stronę. Jeśli 'a' jest dodatnie, linia idzie do góry. Jeśli 'a' jest ujemne, linia idzie w dół. Jeśli 'a' wynosi zero, linia jest pozioma.
Must Read
Liczba 'b' to wyraz wolny. Można go sobie wyobrazić jako punkt, w którym nasza prosta przecina oś Y. Oś Y to taka pionowa linia na naszym wykresie, gdzie znajdują się wszystkie możliwe wartości funkcji. Wyobraź sobie, że jedziesz na rowerze. Twoja pozycja zależy od czasu (nasz 'x'). Funkcja liniowa może opisywać, jak szybko się poruszasz (to jest 'a') i gdzie zacząłeś swoją podróż (to jest 'b').
Aby narysować wykres funkcji liniowej, potrzebujemy zazwyczaj dwóch punktów. Dlaczego dwóch? Bo przez dwa punkty zawsze przechodzi dokładnie jedna prosta. Możemy wybrać dowolne dwie wartości dla 'x' (naszych argumentów) i obliczyć dla nich odpowiadające im wartości 'f(x)' (czyli wartości funkcji). Na przykład, weźmy funkcję f(x) = 2x + 1. Wybierzmy dla 'x' wartość 0. Wtedy f(0) = 2 * 0 + 1 = 1. Mamy pierwszy punkt o współrzędnych (0, 1). Teraz wybierzmy dla 'x' wartość 1. Wtedy f(1) = 2 * 1 + 1 = 3. Mamy drugi punkt o współrzędnych (1, 3).
![narysuj wykres funkcji f(x)=(x-2)do kwadratu -1[tex] {(x - 2)}^{2} - 1](https://pl-static.z-dn.net/files/ddb/692d3fb836f83bd8d7533b5506a69d14.jpg)
Gdy już mamy te dwa punkty, rysujemy układ współrzędnych. To taki 'krzyżyk', gdzie pozioma linia to oś X (argumentów), a pionowa to oś Y (wartości funkcji). Oznaczamy na tym układzie nasze dwa punkty, na przykład (0, 1) i (1, 3). Następnie łączymy te dwa punkty linijką. Ta prosta, którą właśnie narysowaliśmy, to jest wykres funkcji f(x) = 2x + 1!
Pamiętaj, że można wybrać dowolne liczby dla 'x'. Zawsze dostaniesz parę liczb, które możesz zaznaczyć na wykresie. Jeśli funkcja jest bardzo długa, to nasz rysunek też będzie długi. Ale idea pozostaje taka sama: zaznaczasz punkty i łączysz je prostą.