
Cześć! Dzisiaj porozmawiamy o czymś, co może na początku wydawać się trochę skomplikowane, ale tak naprawdę jest bardzo proste. Chodzi o użycie słów 'was' i 'were' w języku angielskim. Są to formy czasownika 'to be', czyli być, ale w czasie przeszłym. Wyobraź sobie, że opisujesz swoje wczorajsze urodziny albo to, co robiłeś ostatniego lata. Właśnie wtedy przydadzą Ci się 'was' i 'were'.
Zacznijmy od tego, kiedy używamy 'was'. Słowo 'was' stosujemy, gdy mówimy o jednej osobie lub jednej rzeczy w czasie przeszłym. Pomyśl o sobie. Ty 'I' zawsze używasz z 'was'. Czyli: 'I was happy' (Ja byłem szczęśliwy). Podobnie jest z on (he), ona (she) i ono (it). Jeśli mówisz o swoim tacie (he), mamie (she) albo o swoim psie (it), zawsze będzie to 'was'. Na przykład: 'He was tired' (On był zmęczony), 'She was at home' (Ona była w domu), 'It was cold' (Było zimno).
Teraz przejdźmy do 'were'. Ten słowo jest trochę bardziej uniwersalne. Używamy go, gdy mówimy o więcej niż jednej osobie lub więcej niż jednej rzeczy w czasie przeszłym. Ale uwaga, jest też wyjątek! Słowo 'you', czyli ty lub wy, zawsze używamy z 'were', nawet jeśli mówimy tylko o jednej osobie. To taka mała zasada, którą warto zapamiętać. Więc jeśli mówisz do swojej koleżanki albo do całej klasy, powiesz: 'You were late' (Ty/Wy byliście spóźnieni).
Must Read
A co z innymi liczbami mnogimi? Jeśli mówisz o my (we), wy (you - w sensie liczby mnogiej) albo oni/one (they), zawsze użyjesz 'were'. Na przykład: 'We were friends' (Byliśmy przyjaciółmi), 'They were busy' (Oni byli zajęci). Pamiętaj też o rzeczach. Jeśli masz dwa jabłka i chcesz powiedzieć, że były czerwone, powiesz: 'The apples were red'.
Teraz zobaczmy, jak tworzymy pytania z 'was' i 'were'. To bardzo proste! Wystarczy zamienić miejscami podmiot (osobę lub rzecz) z czasownikiem. Czyli jeśli zdanie brzmiało: 'He was here' (On był tutaj), to pytanie będzie brzmiało: 'Was he here?' (Czy on był tutaj?). A jeśli zdanie brzmiało: 'They were happy' (Oni byli szczęśliwi), to pytanie to: 'Were they happy?' (Czy oni byli szczęśliwi?). Pamiętaj o podnoszeniu głosu na końcu pytania!

A jak zaprzeczyć? To również proste. Dodajemy słowo 'not' po 'was' lub 'were'. Otrzymujemy wtedy krótsze formy: 'wasn't' (was not) i 'weren't' (were not). Na przykład: 'I wasn't hungry' (Nie byłem głodny) albo 'They weren't at school' (Oni nie byli w szkole). Te formy są bardzo często używane w codziennej rozmowie.
Podsumowując, mamy: 'was' dla I, he, she, it w liczbie pojedynczej, a 'were' dla you, we, they oraz wszystkich rzeczowników w liczbie mnogiej. Pamiętaj o zamianie miejscami dla pytań i dodawaniu 'not' dla zaprzeczeń. Ćwicz i na pewno szybko opanujesz te słówka!