Witajcie, ósmoklasiści! Dzisiaj zanurzymy się w fascynujący świat czasownika i jego dwóch obliczy: strony czynnej i strony biernej. Wyobraźcie sobie, że jesteście reżyserami filmu. Strona czynna to gdy główny aktor, podmiot, sam wykonuje akcję. Natomiast strona bierna to jakbyśmy odwrócili kamerę i skupili się na tym, co się dzieje z przedmiotem tej akcji. To jak oglądanie filmu z innej perspektywy!
Spójrzmy na prosty przykład. W stronie czynnej powiemy: "The cat chased the mouse" (Kot gonił mysz). Tutaj kot to nasz główny bohater, który aktywnie działa. W stronie biernej ta sama historia wygląda inaczej: "The mouse was chased by the cat" (Mysz była goniona przez kota). Widzicie różnicę? Mysz, która wcześniej była obiektem, teraz jest w centrum uwagi, choć to kot ją gonił. Zamiast "kto robi?", skupiamy się na "co się dzieje z czymś?".
Jak zbudować zdanie w stronie biernej po angielsku? To jak składanie klocków. Potrzebujemy czasownika "to be" w odpowiedniej formie i trzeciej formy czasownika głównego (tej trudniejszej do zapamiętania, często kończącej się na '-ed' lub nieregularnej). Wyobraźcie sobie, że "to be" to nasz pomost, który przenosi akcję na "nowego bohatera". Natomiast trzecia forma czasownika głównego to jak podpis pod tym, co się wydarzyło. Na przykład, jeśli mamy czasownik "write" (pisać), jego trzecia forma to "written". Więc zdanie "He wrote the letter" (On napisał list) w stronie biernej brzmi "The letter was written by him" (List został napisany przez niego).
Must Read
Kiedy właściwie używamy strony biernej? Często wtedy, gdy nie wiemy, kto wykonał czynność, lub gdy nie jest to ważne. Pomyślcie o wiadomościach. "The bank was robbed last night" (Bank został obrabowany wczoraj w nocy). Kto obrabował bank, może być jeszcze nieznane, ale ważne jest samo zdarzenie. Albo "This book was written in 1950" (Ta książka została napisana w 1950 roku). Tutaj skupiamy się na książce i dacie jej powstania, a niekoniecznie na autorze.
W stronie biernej możemy też użyć słowa "by", aby wskazać, kto lub co wykonało czynność, tak jak w przykładzie z myszą i kotem ("by the cat"). To tak, jakbyśmy dopisywali imię artysty do obrazu, nawet jeśli obraz sam w sobie jest już gotowy. Nie zawsze jest to konieczne, ale dodaje informacji.
Pamiętajcie o różnych czasach! Formę "to be" dopasowujemy do czasu, w jakim chcemy coś powiedzieć. Jeśli mówimy o przeszłości, użyjemy "was" lub "were". W teraźniejszości będzie "is", "am" lub "are". W przyszłości pojawi się "will be". To jak zmiana koloru flamastra, którym zaznaczamy ważne informacje na mapie. Każdy czasownik ma swoją "trzecią formę", jak unikalny odcisk palca. Im więcej ćwiczycie, tym łatwiej będzie wam je zapamiętać.
Strona bierna może wydawać się skomplikowana, ale jak tylko zobaczycie jej strukturę i zaczniecie ją stosować, stanie się ona naturalnym narzędziem w waszym angielskim. To jak nauka jazdy na rowerze – na początku trudno, ale potem już tylko przyjemność! Powodzenia w pisaniu i mówieniu w stronie biernej!
