Witajcie! Przed nami sprawdzian z Zemsty Fredry. Nie martwcie się, razem damy radę! Przygotowałem dla Was krótki przewodnik, który pomoże Wam usystematyzować wiedzę. Skupimy się na najważniejszych elementach utworu.
Autor i czas akcji: Autorem Zemsty jest oczywiście Aleksander Fredro. To jeden z najważniejszych polskich komediopisarzy. Akcja utworu rozgrywa się na przełomie XVIII i XIX wieku. Pamiętajcie o tym!
Bohaterowie: Poznajmy bliżej głównych bohaterów. Mamy tutaj przede wszystkim dwóch sąsiadów. Są nimi Rejent Milczek i Cześnik Raptusiewicz. Są to postacie skrajnie różne! Ich charaktery są przyczyną wielu komicznych sytuacji.
Must Read
Cześnik Raptusiewicz: To gwałtowny i porywczy szlachcic. Reprezentuje typ sarmaty. Jest impulsywny i lubi rozkazywać. Jego słynne powiedzenie to "Hej! Gerwazy! Daj gwint!" Pamiętajcie o tym zawołaniu.
Rejent Milczek: To przeciwieństwo Cześnika. Jest cichy, spokojny i pozornie pokorny. Jednak pod tą maską kryje się przebiegłość. Jego dewizą jest "Niech się dzieje wola nieba, z nią się zawsze zgadzać trzeba". To hipokryta!

Pozostałe postacie: Ważną postacią jest również Klara. Jest ona wychowanicą Cześnika. Kocha Wacława, syna Rejenta. Ich miłość jest skomplikowana przez spór sąsiedzki. Nie zapominajmy o Papkinie. To komiczna postać, samozwańczy rycerz. Jest tchórzliwy i próżny, ale zabawny.
Fabuła: O co chodzi w Zemście? To historia dwóch zwaśnionych sąsiadów. Mieszkają w starym zamku, podzielonym murem. Obaj chcą się pozbyć drugiego. Ich spory prowadzą do wielu zabawnych sytuacji.
Intrygi i plany: Zarówno Cześnik, jak i Rejent knują intrygi. Cześnik planuje ożenić Klarę z Józefem. Chce w ten sposób dokuczyć Rejentowi. Rejent natomiast chce, aby Wacław ożenił się z Podstoliną. Ona ma majątek.

Punkt kulminacyjny: Kulminacją jest próba pobicia murarzy. Cześnik chce ich zmusić do naprawy muru. Rejent mu w tym przeszkadza. Dochodzi do awantury.
Zakończenie: Ostatecznie miłość zwycięża. Klara i Wacław godzą się. Cześnik i Rejent również godzą się. Zemsta kończy się ślubem. Jest to przykład szczęśliwego zakończenia w komedii.

Motywy: W Zemście pojawiają się różne motywy. Ważny jest motyw sporu. Mamy również motyw miłości. Nie brakuje motywu zemsty, choć ostatecznie zostaje on przezwyciężony.
Język: Język Zemsty jest barwny i dowcipny. Fredro używa wielu archaizmów. Dodaje to utworowi uroku. Zwróćcie uwagę na język poszczególnych postaci. Oddaje on ich charaktery.
Podsumowanie: Pamiętajcie o autorze, bohaterach, fabule i motywach. Zwróćcie uwagę na język utworu. Powodzenia na sprawdzianie! Wierzę w Was!