Dzisiaj porozmawiamy o zaimkach dzierżawczych w języku angielskim. Są to bardzo ważne słowa, które pomagają nam powiedzieć, do kogo coś należy. Wyobraź sobie, że masz zabawkę, a ktoś inny ma swoją. Musisz mieć sposób, żeby powiedzieć, że to twoja zabawka, a to jego zabawka.
Czym są zaimki dzierżawcze?
Zaimki dzierżawcze to słowa, które zastępują rzeczownik i pokazują własność. Mówią nam, czyj jest dany przedmiot. Zamiast mówić "To jest książka Janka", możemy powiedzieć "To jest jego książka".
Must Read
W języku polskim mamy na przykład słowa: mój, twój, jego, jej, nasz, wasz, ich. W języku angielskim też mamy podobne słowa.
Rodzaje zaimków dzierżawczych
Zaimki dzierżawcze dzielimy na dwie grupy: zaimki dzierżawcze stojące przed rzeczownikiem i zaimki dzierżawcze zastępujące rzeczownik.
1. Zaimki dzierżawcze stojące przed rzeczownikiem (Possessive Adjectives)
Te zaimki zawsze stoją przed rzeczownikiem, o którym mówimy. Pokazują, do kogo coś należy.
- my - mój, moja, moje (kiedy coś jest moje)
- your - twój, twoja, twoje (kiedy coś jest twoje)
- his - jego (kiedy coś jest jego, czyli należy do chłopca lub mężczyzny)
- her - jej (kiedy coś jest jej, czyli należy do dziewczynki lub kobiety)
- its - jego, jej (kiedy coś należy do zwierzęcia lub rzeczy – używamy tego rzadziej)
- our - nasz, nasza, nasze (kiedy coś jest nasze, czyli należy do nas i innych)
- their - ich (kiedy coś jest ich, czyli należy do nich)
Zobaczmy przykłady:
- This is my dog. (To jest mój pies.)
- Is this your bag? (Czy to jest twoja torba?)
- This is his bike. (To jest jego rower.)
- She is talking to her friend. (Ona rozmawia ze swoją przyjaciółką.)
- The cat is playing with its toy. (Kot bawi się swoją zabawką.)
- This is our house. (To jest nasz dom.)
- Their names are Tom and Ann. (Ich imiona to Tom i Ann.)
Pamiętaj, że te słowa opisują rzeczownik, który po nich następuje.
2. Zaimki dzierżawcze zastępujące rzeczownik (Possessive Pronouns)
Te zaimki zastępują rzeczownik. Nie potrzebujemy już mówić, do kogo coś należy, bo sam zaimęk to wyjaśnia. One same stoją, a nie przed rzeczownikiem.
- mine - mój, moja, moje (zamiast "my book")
- yours - twój, twoja, twoje (zamiast "your car")
- his - jego (tak samo jak poprzednio, ale teraz sam)
- hers - jej (zamiast "her pen")
- its - (nie występuje w tej formie)
- ours - nasz, nasza, nasze (zamiast "our school")
- theirs - ich (zamiast "their house")
Zobaczmy przykłady:
- This book is mine. (Ta książka jest moja. Nie musimy mówić "This is my book".)
- That car is yours. (Tamten samochód jest twój.)
- The red bike is his. (Czerwony rower jest jego.)
- The blue pen is hers. (Niebieski długopis jest jej.)
- This playground is ours. (Ten plac zabaw jest nasz.)
- That big house is theirs. (Ten duży dom jest ich.)
Kiedy używamy?
Jeśli mówimy "to jest mój długopis", używamy my pen (possessive adjective).
Jeśli mówimy "ten długopis jest mój", używamy mine (possessive pronoun).
Podsumowanie
Zaimki dzierżawcze pomagają nam jasno mówić o tym, do kogo coś należy. Pamiętaj o różnicy między zaimkami, które stoją przed rzeczownikiem (my, your, his, her, its, our, their) a tymi, które zastępują rzeczownik (mine, yours, his, hers, ours, theirs).
