Wyobraź sobie, że wiersz to jak kolorowy obrazek, który opowiada historię. Czasami ten obrazek ma swojego głównego bohatera, który coś nam mówi. W wierszu takim bohaterem, który coś mówi, jest osoba mówiąca. Można ją sobie wyobrazić jak aktora na scenie, który recytuje swoje kwestie.
Kiedy czytasz wiersz, spróbuj wyobrazić sobie, kto to jest. Czy to dziecko, które opowiada o swoich zabawkach? A może starsza osoba, która wspomina dawne czasy? Ta osoba, która dzieli się z nami swoimi myślami i uczuciami, to właśnie nasza osoba mówiąca. Jest ona jak narrator w filmie, ale mówi do nas bezpośrednio w wierszu.
Pomyśl o wierszu jak o liście, którą ktoś do Ciebie napisał. Kto jest nadawcą tego listu? Ta osoba, która wysłała list, to właśnie osoba mówiąca w wierszu. Możemy dowiedzieć się o niej wielu rzeczy tylko z tego, co nam opowiada. Czy jej głos jest radosny, czy smutny? Czy mówi szybko, czy powoli?
Must Read
Czasami osoba mówiąca jest łatwa do rozpoznania. Może mówić w pierwszej osobie, używając słów takich jak "ja", "mnie", "moje". To tak, jakby ktoś opowiadał Ci swoją własną historię. Jakbyś słyszał jej głos w swojej głowie, słuchając wiersza.
Jednak czasem osoba mówiąca jest trochę bardziej ukryta. Poeta może opisać uczucia lub myśli kogoś innego, ale nadal jest to właśnie ta osoba, której głos słyszymy. Wyobraź sobie, że oglądasz film, gdzie jedna postać opowiada historię o swojej przyjaciółce. Ty słyszysz jej opowieść, nawet jeśli mówi o kimś innym.
Na lekcjach sprawdzianu z języka polskiego dla klasy piątej często będziesz musiał odnaleźć tę osobę mówiącą. To trochę jak szukanie skarbów w wierszu. Musisz być dobrym detektywem i wsłuchać się w słowa, które są napisane. Zwracaj uwagę na to, kto mówi i co mówi.
Jeśli w wierszu pojawiają się słowa "ja myślę", "ja widzę", "ja czuję", to jest to bardzo wyraźny znak, że mamy do czynienia z osobą mówiącą. Ona sama nam o sobie mówi. Można sobie wyobrazić, że ta osoba stoi przed nami i gestykuluje, opowiadając nam swoje przeżycia. Jej emocje są widoczne w jej słowach.
Czasem wiersz może być jak obraz w ramie. W ramie jest obraz, a sama rama to otoczenie. Ale to, co jest w środku, co widzimy i co nas porusza, to właśnie zasługa osoby mówiącej. Ona jest sercem tego obrazu, ona go ożywia swoimi słowami.
Pamiętaj, że osoba mówiąca to nie zawsze autor wiersza. Autor to ten, kto pisze. Osoba mówiąca to ten, kto opowiada w wierszu. Czasami mogą to być te same osoby, ale często nie. Jak aktor grający rolę – aktor nie jest postacią, którą gra, ale to jego głos słyszymy w filmie.
Zrozumienie, kim jest osoba mówiąca, pomaga nam lepiej poczuć wiersz. To tak, jakbyśmy zaprzyjaźnili się z bohaterem wiersza. Dzięki niej możemy lepiej zrozumieć, co poeta chciał nam przekazać. Jest ona kluczem do zrozumienia serca wiersza.
