Kongres Wiedeński to było takie bardzo ważne spotkanie, które odbyło się w Wiedniu w latach 1814-1815. Jego głównym celem było ustalenie nowego porządku w Europie po wielkiej wojnie, jaką była wojna napoleońska. Po klęsce Napoleona, państwa europejskie musiały zdecydować, jak podzielić się władzą i jak zapobiec kolejnym wojnom.
Najważniejszą zasadą Kongresu Wiedeńskiego była zasada legitymizmu. Oznaczało to, że na tronach powinni zasiąść ci władcy, którzy rządzili przed rewolucją francuską i epoką Napoleona. Chodziło o przywrócenie prawowitych dynastii. Na przykład, we Francji przywrócono na tron dynastię Burbonów, a konkretnie Ludwika XVIII.
Kolejną kluczową ideą była zasada równowagi sił. Państwa chciały tak się porozmieszczać i wzmocnić, aby żadne z nich nie było na tyle potężne, żeby zagrozić innym. Chodziło o to, żeby nikt nie zyskał zbyt dużej przewagi. Na przykład, utworzono Królestwo Niderlandów (łącząc Holandię i Belgię), aby stworzyć silny bufor na północy Francji. Utworzono też Związek Niemiecki, zamiast scentralizowanych Niemiec, aby zapobiec wzrostowi potęgi jednego państwa niemieckiego.
Must Read
Państwa, które najwięcej przyczyniły się do pokonania Napoleona, czyli głównie Austria, Wielka Brytania, Rosja i Prusy, miały największy wpływ na podejmowane decyzje. Chodziło im o utrzymanie pokoju i stabilności w Europie przez jak najdłuższy czas. Dlatego nazywamy ten okres epoką restauracji – bo przywracano stare porządki.
Jednym z pomysłodawców i głównych graczy był austriacki minister spraw zagranicznych, Klemens von Metternich. To on bardzo dbał o to, żeby żadne nowe idee rewolucyjne nie zagrażały ustalonemu porządkowi. Niektórzy uważają, że przez tę chęć utrzymania status quo, Kongres Wiedeński utrudnił rozwój idei wolnościowych i narodowych, które narastały w społeczeństwach.
Jak możemy to dziś zrozumieć? Kongres Wiedeński pokazuje nam, jak państwa próbują rozwiązywać konflikty na drodze dyplomacji, a nie tylko wojny. Pokazuje też, że decyzje podejmowane przez kilka mocarstw mogą mieć ogromny wpływ na losy wielu narodów. Na przykład, gdyby dziś doszło do podobnego spotkania na szczycie, jak wtedy w Wiedniu, to również odbywałoby się ono w celu ustalenia nowych zasad współistnienia państw po jakimś ważnym globalnym wydarzeniu. Myśląc o obecnych organizacjach międzynarodowych jak ONZ, możemy zobaczyć pewne podobieństwa – choć cel i metody są inne, to zawsze jest próba utrzymania pokoju i stabilności.
