Sprawdzian z języka niemieckiego dla klasy 7 dotyczący liczb sprawdza znajomość podstawowych systemów liczbowych w języku niemieckim. Opanowanie liczb jest kluczowe dla komunikacji w codziennych sytuacjach.
Liczebniki główne to liczby, które używamy do liczenia. W języku niemieckim, podobnie jak w polskim, liczebniki od 0 do 12 mają swoje unikalne formy:
- 0 - null
- 1 - eins
- 2 - zwei
- 3 - drei
- 4 - vier
- 5 - fünf
- 6 - sechs
- 7 - sieben
- 8 - acht
- 9 - neun
- 10 - zehn
- 11 - elf
- 12 - zwölf
Liczebniki od 13 do 19 tworzone są przez dodanie końcówki -zehn do liczebnika jedności, z pewnymi drobnymi zmianami fonetycznymi. Ważne jest, aby pamiętać o kolejności: najpierw jedności, potem dziesiątki.
Must Read
- 13 - dreizehn (od drei + zehn)
- 14 - vierzehn (od vier + zehn)
- 15 - fünfzehn (od fünf + zehn)
- 16 - sechzehn (od sechs + zehn - następuje tu pominięcie litery 's' w sechs)
- 17 - siebzehn (od sieben + zehn - następuje tu pominięcie litery 'en' w sieben)
- 18 - achtzehn (od acht + zehn)
- 19 - neunzehn (od neun + zehn)
Dziesiątki tworzone są przez dodanie końcówki -zig do podstawy liczebnika jedności. Podobnie jak w przypadku dziesiątek, występują drobne zmiany.
- 20 - zwanzig (od zwei + zig - forma nieregularna)
- 30 - dreißig (od drei + zig)
- 40 - vierzig (od vier + zig)
- 50 - fünfzig (od fünf + zig)
- 60 - sechzig (od sechs + zig)
- 70 - siebzig (od sieben + zig)
- 80 - achtzig (od acht + zig)
- 90 - neunzig (od neun + zig)
Tworzenie liczb od 21 do 99 w języku niemieckim wymaga łączenia liczebnika jedności z dziesiątką, z użyciem spójnika und (i). Kolejność jest odwrotna do polskiej: najpierw jedności, potem dziesiątki.
- 21 - einundzwanzig (ein + und + zwanzig)
- 34 - vierunddreißig (vier + und + dreißig)
- 78 - achtundsiebzig (acht + und + siebzig)
Sto to hundert. Liczby powyżej stu tworzone są przez połączenie liczebnika przed setką z hundert, a następnie z resztą liczby.
- 100 - einhundert
- 101 - einhunderteins
- 123 - einhundertdreiundzwanzig
- 567 - fünfhundertsiebenundsechzig
Liczebniki porządkowe wskazują kolejność. Tworzymy je zazwyczaj przez dodanie końcówki -te do liczebnika głównego, z uwzględnieniem pewnych nieregularności (np. dla 1-3) i zmian fonetycznych.
- 1. - erste(r/e/s)
- 2. - zweite(r/e/s)
- 3. - dritte(r/e/s)
- 4. - vierte(r/e/s)
- 11. - elfte(r/e/s)
- 20. - zwanzigste(r/e/s)
- 31. - einunddreißigste(r/e/s)
Znajomość liczb jest niezwykle ważna. Po pierwsze, pozwala na podawanie wieku ("Ich bin zwölf Jahre alt.") oraz dat urodzenia. Po drugie, umożliwia dokonywanie zakupów ("Das kostet fünf Euro.") i rozumienie cen, co jest fundamentalne w codziennym życiu i podróżach.
