Fizyka Jądrowa, czyli fizyka jądra atomowego, to dział fizyki zajmujący się badaniem struktury, właściwości i przemian jąder atomowych. Na poziomie liceum, sprawdziany z fizyki jądrowej zwykle koncentrują się na zrozumieniu podstawowych koncepcji, takich jak skład jądra, rodzaje promieniowania, reakcje jądrowe i zastosowania fizyki jądrowej.
Skład jądra atomowego: Jądro atomowe składa się z dwóch rodzajów cząstek: protonów i neutronów. Protony posiadają ładunek dodatni, a neutrony są elektrycznie obojętne. Liczba protonów w jądrze determinuje, jaki to pierwiastek. Nazywamy ją liczbą atomową (Z). Suma liczby protonów i neutronów w jądrze to liczba masowa (A).
Izotopy: Atomy tego samego pierwiastka (czyli mające tę samą liczbę protonów), ale różniące się liczbą neutronów, nazywamy izotopami. Na przykład, węgiel-12 (12C) i węgiel-14 (14C) to izotopy węgla. Mają 6 protonów, ale odpowiednio 6 i 8 neutronów.
Must Read
Promieniotwórczość: Niektóre jądra atomowe są niestabilne i ulegają rozpadowi promieniotwórczemu. Podczas rozpadu, jądro emituje cząstki lub promieniowanie elektromagnetyczne, przekształcając się w inne jądro (czasem tego samego pierwiastka, ale o innym stanie energetycznym). Wyróżniamy trzy główne rodzaje promieniowania:
- Promieniowanie alfa (α): Emisja cząstki alfa, która jest jądrem helu (2 protony i 2 neutrony). Zmniejsza liczbę atomową o 2 i liczbę masową o 4.
- Promieniowanie beta (β): Emisja elektronu (β-) lub pozytonu (β+). Emisja elektronu zwiększa liczbę atomową o 1, a emisja pozytonu zmniejsza ją o 1, nie zmieniając liczby masowej.
- Promieniowanie gamma (γ): Emisja fotonów o wysokiej energii. Nie zmienia liczby atomowej ani liczby masowej jądra, jedynie jego stan energetyczny.

Czas połowicznego rozpadu: Czas połowicznego rozpadu (T1/2) to czas, po którym rozpadowi ulega połowa początkowej liczby jąder danego izotopu promieniotwórczego. Jest to stała charakterystyczna dla danego izotopu.
Reakcje jądrowe: To procesy, w których jądra atomowe wchodzą w interakcje, prowadząc do powstania nowych jąder i/lub cząstek elementarnych. Przykładem jest rozszczepienie jądra atomowego, gdzie ciężkie jądro (np. uranu) rozpada się na dwa lżejsze jądra, uwalniając przy tym ogromne ilości energii. Innym przykładem jest synteza jądrowa, gdzie lekkie jądra łączą się w cięższe, również uwalniając energię (np. w gwiazdach).

Zastosowania fizyki jądrowej: Fizyka jądrowa ma szerokie zastosowania w różnych dziedzinach, m.in.:
- Energetyka jądrowa: Produkcja energii elektrycznej w elektrowniach jądrowych wykorzystujących rozszczepienie uranu.
- Medycyna: Diagnostyka (np. tomografia PET) i terapia (np. radioterapia) nowotworów.
- Archeologia: Datowanie znalezisk archeologicznych metodą węgla radioaktywnego (14C).
- Przemysł: Defektoskopia (wykrywanie wad materiałowych za pomocą promieniowania).
Sprawdziany z fizyki jądrowej na poziomie liceum często sprawdzają umiejętność rozwiązywania prostych zadań związanych z równaniami reakcji jądrowych, obliczaniem masy brakującej (deficytu masy) i energii wiązania jądra, a także zrozumienie zjawisk promieniotwórczych i ich zastosowań.