Po upadku Powstania Listopadowego w 1831 roku, Polacy znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji. Nasza ojczyzna była podzielona między trzy zaborcze mocarstwa: Imperium Rosyjskie, Królestwo Pruskie i Cesarstwo Austriackie. To właśnie te mocarstwa, które wcześniej wspólnie zniszczyły Rzeczpospolitą, teraz jeszcze bardziej chciały skonsolidować swoją władzę nad polskimi ziemiami.
Najtragiczniejsza sytuacja nastąpiła po stronie rosyjskiej, gdzie ziemie polskie, czyli dawne Królestwo Polskie, straciły nawet resztki autonomii. Rosja narzuciła nam nowe, surowsze prawa. Została zlikwidowana Konstytucja Królestwa Polskiego, a co najważniejsze, zniknęła polska armia. To był ogromny cios dla naszej tożsamości narodowej i możliwości obrony.
Rosjanie rozpoczęli politykę intensywnej rusyfikacji. Oznaczało to, że starano się narzucić nam język rosyjski w administracji, szkolnictwie i życiu publicznym. Celem było wykorzenienie polskości i zintegrowanie Polaków z imperium rosyjskim. Wprowadzono na przykład rosyjski jako obowiązkowy język w szkołach, a polskie podręczniki były usuwane.
Must Read
Wielu Polaków, którzy walczyli w powstaniu lub byli jego sympatykami, musiało opuścić swoje domy. Nazywamy to emigracją. Była to tak zwana Wielka Emigracja. Wybitni artyści, pisarze, naukowcy i politycy udali się do Europy Zachodniej, głównie do Francji. Tam starali się podtrzymać ducha polskości i działać na rzecz odzyskania niepodległości. Przykładowo, Józef Bem, wybitny dowódca wojskowy, kontynuował swoją działalność wojskową na obczyźnie.
Na ziemiach pod zaborem pruskim sytuacja była nieco inna. Prusy, choć również obce mocarstwo, nie stosowały tak brutalnej polityki jak Rosja. Wciąż jednak polska kultura i język były marginalizowane. Prusacy również prowadzili germanizację, ale proces ten był bardziej stopniowy. Nasi rodacy na ziemiach pruskich starali się kultywować polskie tradycje i język w ramach dostępnych możliwości, na przykład poprzez tajne nauczanie.
Ziemie pod zaborem austriackim, czyli tak zwana Galicja, miały przez pewien czas nieco większą swobodę. Po powstaniu wielu Polaków, którzy nie byli zaangażowani w walkę, mogło pozostać na swoich ziemiach. Austriacy zdawali sobie sprawę, że nie mogą całkowicie ignorować polskiego społeczeństwa. Jednakże, mimo pewnych ulg, również i tu obecna była polityka austriacka, która nie sprzyjała pełnej polskiej niepodległości.
Wszystkie te działania zaborców miały na celu osłabienie polskiego narodu i zatarcia naszej tożsamości. Mimo represji i utraty niepodległości, Polacy nie przestali marzyć o wolnej Polsce. W trudnych czasach po upadku Powstania Listopadowego, myśl o ojczyźnie była podtrzymywana przez kulturę, naukę i działania emigracyjne. Był to okres wielkiej próby dla narodu polskiego.
