
"There is" i "there are" to konstrukcje gramatyczne w języku angielskim, których używamy, aby powiedzieć, że coś istnieje lub znajduje się w danym miejscu. W polskim najczęściej tłumaczymy to jako "jest" lub "są". Różnica między nimi polega na liczbie rzeczownika, do którego się odnoszą.
Używamy "there is", gdy mówimy o jednej rzeczy, czyli rzeczowniku w liczbie pojedynczej. Klauzula "is" jest formą czasownika "być" używaną w liczbie pojedynczej. Ważne jest, by pamiętać, że dotyczy to rzeczy, o których mówimy jako pierwsze w zdaniu. Jeśli później wspomnimy o kilku innych rzeczach, nie ma to wpływu na pierwotny wybór "there is".
Natomiast "there are" stosujemy, gdy mówimy o wielu rzeczach, czyli rzeczowniku w liczbie mnogiej. "Are" jest formą czasownika "być" używaną w liczbie mnogiej. Pamiętaj, że musimy użyć "there are" nawet, jeśli rzeczowniki są różnego rodzaju, pod warunkiem, że jest ich więcej niż jeden.
Must Read
"There is" często używamy z przedimkami nieokreślonymi "a" lub "an", ponieważ odnoszą się one do pojedynczego przedmiotu. Przykładowo: There is a book on the table. Nie użyjemy "a" lub "an" z "there are", ponieważ "there are" odnosi się do wielu przedmiotów. Zamiast tego, możemy użyć wyrażeń takich jak "some", "many", "a few", lub liczby określające ilość.
Oto kilka przykładów:

There is a cat in the garden. (W ogrodzie jest kot.)
There are three apples on the tree. (Na drzewie są trzy jabłka.)

Aby utworzyć pytania, inwertujemy kolejność słów. Zamiast "There is..." lub "There are..." pytamy "Is there...?" lub "Are there...?". Przykładowo: Is there a pen on the desk? (Czy na biurku jest długopis?) lub Are there any students in the classroom? (Czy w klasie są jacyś uczniowie?).
W przeczeniach, dodajemy "not" po "is" lub "are". Możemy to skrócić do "isn't" i "aren't". Przykładowo: There isn't a cloud in the sky. (Na niebie nie ma chmur.) lub There aren't any chairs in the room. (W pokoju nie ma żadnych krzeseł.).
Umiejętność poprawnego używania "there is" i "there are" jest kluczowa w codziennej komunikacji w języku angielskim. Używamy ich opisując otoczenie, mówiąc o rzeczach, które widzimy, lub o tym, co znajduje się w danym miejscu. Od prostych zdań, takich jak "There is a park near my house", po bardziej złożone opisy, ta konstrukcja jest podstawą poprawnego języka angielskiego. Używamy ich również w pisemnych tekstach, takich jak listy, opowiadania i raporty.