Cześć! Dzisiaj zanurzymy się w świat Królewny Śnieżki i jej fantastycznych przyjaciół. Wyobraź sobie, że patrzysz na obraz. Po jednej stronie masz Królewnę Śnieżkę, niczym promienny kwiat, z włosami czarnymi jak nocne niebo i skórą białą jak świeży śnieg. Jest bardzo dobra i miła, zawsze uśmiechnięta, jak małe dziecko, które cieszy się z drobnych rzeczy.
Po drugiej stronie mamy złowrogą Złą Królową. Ona jest jak burzowa chmura, pełna zazdrości i gniewu. Jej serce jest zimne jak lód. Królowa ma magiczne lustro, które jest jak jej najlepszy przyjaciel, ale też bardzo samolubne. Zawsze mówi jej prawdę, ale ta prawda sprawia jej ból, bo zazdrości Królewnie Śnieżce jej piękna. Lustro jest jak ekran telewizora, który pokazuje wszystko, co się dzieje.
Kiedy Królowa dowiaduje się, że Śnieżka jest piękniejsza od niej, jest wściekła. Każe łowcy zabrać Śnieżkę do lasu. Wyobraź sobie ten las jako wielki, zielony dywan, pełen drzew jak gigantyczne parasole i ścieżek wijących się jak węże. Śnieżka jest przestraszona, ale na szczęście trafia do małego domku. Ten domek jest jak pudełko po zapałkach, ale bardzo przytulny.
Must Read
W tym domku mieszkają Fantastyczna Siódemka. To są krasnoludki. Każdy z nich ma swój charakter, jak kolory w palecie malarza. Jest Gbur, który jest zawsze naburmuszony, jak ktoś, kto zgubił zabawkę. Jest Śpioszek, który uwielbia spać, jak mały kociak zwinięty w kłębek. Jest Apsik, który ciągle kicha, jak mały piesek, który wącha coś ciekawego.
Mamy też Nieśmiałka, który boi się wszystkiego, jak dziecko po ciemku. Jest Wesołek, który zawsze się śmieje, jak fontanna radości. Jest Mędrka, który jest bardzo mądry, jak stary sowa. A na koniec Oczko, który wszystko widzi, jak sokół na niebie. Razem tworzą wspaniałą drużynę, która pomaga Śnieżce.
Królewna Śnieżka musi teraz pracować, żeby zasłużyć na jedzenie i schronienie. Wyobraź sobie to jak układanie puzzli, każdy kawałek jest ważny. Sprząta domek, gotuje i dba o krasnoludki. To jak mama, która opiekuje się swoimi dziećmi.
Zła Królowa jednak nie daje za wygraną. Przebrana za starą kobietę, podaje Śnieżce zatrute jabłko. To jabłko wygląda pięknie, jak malowana kula, ale jest zdradliwe. Kiedy Śnieżka je gryzie, zapada w sen głęboki jak woda w studni. Krasnoludki są zrozpaczone, jakby straciły najlepszego przyjaciela.
Na szczęście nadchodzi Książę. On jest jak promień słońca, który rozświetla ciemność. Zauważa Śnieżkę i zakochuje się od pierwszego wejrzenia, jakby zobaczył najpiękniejszy kwiat. Delikatnie ją całuje, a ten pocałunek jest jak magiczna różdżka, która budzi Śnieżkę ze snu. Wyobraź sobie, że śpisz, a ktoś cię budzi, ale w bardzo miły sposób.
I tak Królewna Śnieżka i Książę żyją długo i szczęśliwie, a Zła Królowa dostaje nauczkę. To opowieść o dobroci, przyjaźni i tym, że nawet w najciemniejszych chwilach zawsze jest nadzieja.
