Wyobraź sobie, że jesteś artystą, który ma namalować miasto. Jak byś to zrobił? Z pewnością użyłbyś wielu kolorów i kształtów, prawda? Dokładnie tak samo działa Jestem Z Miasta To Widać Słychać I Czuć. To jak obraz, który malujemy naszymi zmysłami. Kiedy mówimy "to widać", myślimy o tym, co możemy dostrzec naszymi oczami. Są to budynki, parki, ludzie przechodzący ulicą, a nawet kolorowe neony wieczorem.
Pomyśl o tym jak o widokówce z podróży. Widzisz wieżę Eiffla, plażę w ciepłym kraju, albo szczyty gór. To wszystko są obrazy, które mówią nam, gdzie jesteśmy. W mieście widzimy wysokie drapacze chmur, które sięgają nieba jak gigantyczne ołówki. Widzimy też małe, kolorowe kamienice, które wyglądają jak pudełka z klocków. Na chodnikach widzimy ludzi spieszących się do pracy, dzieci bawiące się w parku, albo artystów ulicznych pokazujących swoje talenty. To wszystko są wizualne elementy miasta, które tworzą jego charakter.
Kiedy mówimy "to słychać", używamy naszych uszu. Miasto ma swoją własną muzykę, swój własny dźwięk. Pomyśl o tym jak o orkiestrze grającej symfonię. W mieście słychać syreny karetek pogotowia, które pędzą, by pomóc. Słychać też śmiech dzieci bawiących się na placu zabaw, rozmowy ludzi spotykających się na kawę, a nawet szum samochodów przejeżdżających ulicą. Czasami słychać też muzykę z otwartych okien, albo dźwięk dzwonków tramwajowych. To wszystko tworzy dźwiękową mapę miasta.
Must Read
A kiedy mówimy "to czuć", używamy naszego nosa i naszego dotyku. Miasto ma swoje zapachy i swoje uczucia. Wyobraź sobie zapach świeżego chleba wychodzący z piekarni, albo zapach kwiatów w parku. To aromat miasta. Czuć też ciepło słońca na skórze w słoneczny dzień, albo lekki wiatr hulający między budynkami. Można też poczuć energię miasta, jego życie. To jak ciepło bijące od tłumu ludzi na koncercie. To wszystkie te wrażenia sprawiają, że miasto staje się dla nas prawdziwe.
Więc Jestem Z Miasta To Widać Słychać I Czuć oznacza, że czujemy miasto całym sobą. Jakbyśmy byli jego częścią, jakbyśmy byli kolorem na tym wielkim, miejskim płótnie. Widzimy jego piękno, słyszymy jego historię, czujemy jego pulsujące życie. To jak żywy organizm, który oddycha i żyje. Jesteśmy częścią tej symfonii, tego obrazu. Dzięki naszym zmysłom stajemy się mieszkańcami, którzy naprawdę rozumieją swoje miasto.
