Wyobraź sobie Kopciuszka, ale zamiast zamku i królewskiego balu, przenieś się na zakurzone, gorące tereny Dzikiego Zachodu. To trochę jak oglądanie westernu z magicznym akcentem! Nasza bohaterka, podobnie jak w bajce, ma złą macochę i dwie wredne przyrodnie siostry, ale zamiast zamiatać kominek, pewnie pomagałaby przy pracach w szałasie albo przy opiece nad końmi.
Jej życie jest jak ciągłe przebywanie w piaszczystym pustkowiu, gdzie słońce pali niemiłosiernie, a każdy dzień jest taki sam. Zamiast eleganckich sukni, pewnie nosiłaby proste, płócienne ubrania, jak te, które widujesz na starych fotografiach z tamtych czasów. Jej zadania to ciężka praca od świtu do nocy, jak pielęgnowanie ogrodu warzywnego, podczas gdy jej siostry tylko leżą i nic nie robią.
Kiedy przychodzi czas na wielkie wydarzenie – może to być "Wielka Rodeo" albo festyn w pobliskim miasteczku, gdzie wszyscy się zbierają, nasza Kopciuszek też chciałaby pójść. Ale jej macocha i siostry, wyglądające jak kaktusy, które wcale nie chcą dzielić się wodą, oczywiście jej na to nie pozwalają. Zamiast tego, każą jej robić jeszcze więcej nudnych rzeczy, jak sortowanie worków z mąką czy czyszczenie siodła.
Must Read
Wtedy pojawia się jej wróżka chrzestna, ale zamiast różdżki, może mieć ona broń i być trochę jak tajemniczy wędrowiec. Albo może to być stara, mądra kobieta z plemienia rdzennych mieszkańców, która zna sekrety natury. Daje Kopciuszkowi coś, co pozwoli jej się wyróżnić. Zamiast karocy z dyni, może to być osiodłany, piękny rumak, który pędzi jak wiatr. Jej ubranie może być prostą, ale efektowną sukienką w stylu western, jak te noszone przez kobiety na eleganckich przyjęciach, ale z nutką wolności Dzikiego Zachodu.
Na tym wydarzeniu jest też Książę, ale na Dzikim Zachodzie księciem jest pewnie najbogatszy rancher albo młody, przystojny szeryf, który ma wiele ziemi i dobrze prosperujący interes. Zauważa ją od razu, bo jest inna niż wszyscy. Jest jak kolorowy ptak na tle szarych gołębi. Rozmawiają, a ona czuje się wolna, jak gdyby nagle zaczęła latać nad preriami.
Niestety, czas mija, a ona musi uciekać, zanim jej "magia" zniknie. Zostawia za sobą coś, co nie jest szklanym pantofelkiem, ale może być czymś równie charakterystycznym. Może to być wyhaftowana chustka albo mały, piękny dzbanek, który nosiła. Książę, szukając jej, wie, że musi znaleźć dziewczynę, która pasuje do tego przedmiotu, tak jakby próbował dopasować klucz do zamka.
Odnajduje ją dzięki temu przedmiotowi, a jej życie zmienia się diametralnie. Kończy się życie w brudnym szałasie i zaczyna się życie u boku swojego ukochanego, tak jak na Dzikim Zachodzie, gdzie szczęśliwe zakończenia były równie możliwe jak niespodziewane spotkania w saloonie. Zamiast królewskiego dworu, czeka ją życie w pięknej posiadłości, gdzie każdy dzień jest lepszy niż poprzedni.
