Wyobraź sobie, że Zakon Starożytnych w Assassin's Creed Origins to jak tajna organizacja w cieniu, jakby czarna dziura pochłaniająca wpływy w całym starożytnym Egipcie. Niewidoczni dla większości, niczym niewidzialne nici na wielkiej, egipskiej tkaninie, starali się kontrolować wszystko. Myśleli o sobie jak o tych, którzy wiedzą lepiej, jak sterować okrętem państwa, ale w bardzo mroczny sposób.
Centralną postacią tego zakonu, niczym szef orkiestry grającej fałszywą melodię, był Książę Apion. Wyobraź sobie go jako człowieka, który zawsze stoi w mroku, jego twarz jest często ukryta, a jego słowa są jak zimny wiatr. To on, niczym marionetkarz, pociągał za sznurki, a inni członkowie zakonu byli jego kukiełkami. Jego celem było utrzymanie porządku, ale w sposób, który tłamsił wolność i postęp.
Każdy członek zakonu miał swoje specyficzne zadanie, niczym pionek na planszy do gry w szachy. Byli jak różne trybiki w wielkim, zepsutym zegarze. Mieli swoje specjalności: niektórzy byli politykami, inni religijnymi przywódcami, a jeszcze inni mieli władzę nad pieniędzmi. Ich spotkania były tajemne, odbywały się w miejscach, do których zwykli ludzie nigdy nie mieli dostępu, jakby w podziemnych komnatach.
Must Read
Zakon Starożytnych, niczym trujący bluszcz, oplatał różne warstwy społeczeństwa. Wszędzie, gdzie mogli, sadzili swoje korzenie, aby kontrolować przepływ informacji i władzy. Ich działania przypominały to, jak niewidzialne siły mogą wpływać na wydarzenia na świecie, nawet jeśli nie widzimy tych sił bezpośrednio. Byli niczym echo przeszłości, które próbowało narzucić swoją wolę teraźniejszości.
Jednym z kluczowych elementów ich władzy była kontrola nad religią. Wyobraź sobie, że świątynie, które powinny być miejscami spokoju i wiary, stały się dla nich narzędziem. Kapłani pracujący dla zakonu, niczym przebrane wilki w owczej skórze, wykorzystywali strach i niewiedzę ludzi do swoich celów. Wzbudzali powszechne przekonanie, że tylko oni wiedzą, jak zadowolić bogów i jak zapewnić dobrobyt, co w rzeczywistości było kłamstwem.
Ważnym członkiem zakonu był także Ksenos. Można go porównać do szpiega, który działa w cieniu, zbierając informacje i eliminując tych, którzy stanęli im na drodze. Jego metody były brutalne i skuteczne, niczym ostrze zakute w ciemności. Działał tam, gdzie potrzebna była siła i dyskrecja, aby utrzymać porządek zakonu.
Cały ten system, niczym skomplikowana pajęczyna, miał na celu utrzymanie status quo i zapobieżenie jakimkolwiek zmianom, które mogłyby zagrozić ich władzy. Byli niczym strażnicy dawnego porządku, którzy desperacko próbowali powstrzymać nadchodzącą burzę zmian. Ich wpływ był wszechobecny, a ich metody działały na zasadzie strachu i manipulacji, niczym iluzjoniści okłamujący tłum.
